Yûnus Suresi Meali ve Tefsiri

Adını, içinde adı anılan peygamber Yûnus'tan alan bu sure Mekke döneminde inmiştir; 109 ayetlik metin nüzul sırasına göre 51. sıradadır.

Surenin ana ekseni, vahyin kaynağı üzerindeki tartışmadır. Metin kesik harflerle açılır ve hemen ardından, bir insana vahyedilmesini tuhaf bulan itiraza cevap verir. Bunu izleyen bölümlerde gökleri ve yeri düzenleyen, güneşi ve ayı zaman ölçüsü kılan kudret anlatılır; bu tabiat delilleri süsleme değil, Allah'ın tekliğini savunan bir muhakemenin parçası olarak sunulur. Tevhid on beş ayette, ona ortak koşma dokuz ayette geçer ve ikisi sürekli birbirinin karşısına konur. Metnin dokusunda tartışma üslubu belirgindir. Peygambere yöneltilen sorulara verilecek karşılığı bildiren kalıp defalarca tekrarlanır; sure bir hitabetten çok karşılıklı bir muhakeme gibi ilerler. Anlatı bölümleri bu tartışmayı destekler: Nûh'un ve beraberindekilerin kurtarılışına kısa bir gönderme yapılır, ardından Mûsâ ile Firavun arasındaki karşılaşma on dokuz ayete yayılan en geniş kıssa olarak yer alır ve sihirbazların hüneriyle gelen hakikat arasındaki fark üzerinde durulur.

Bunlara eşlik eden iki tema gaflet ve hesaptır. Sure, darlıktan sonra bolluğa kavuşan insanın ne kadar çabuk unuttuğunu, toplanma gününde dünyada geçirilen sürenin ne kadar kısa görüneceğini ve her topluluk için belirlenmiş bir vadenin bulunduğunu tekrar tekrar hatırlatır. Kapanış ise sabrı ve vahye bağlılığı öne çıkaran sakin bir tonla gelir.