Saf saf dizilenler anlamındaki ad, surenin ilk ayetlerindeki yemin dizisinden gelir. Yüz seksen iki ayetlik Mekkî sure nüzul sıralamasında elli altıncı sıradadır ve kısa, birbirine yakın uzunlukta, aynı sesle biten ayetlerden kurulu ritmik bir dokuya sahiptir.
Açılıştaki yeminlerin ardından metin, ilahın tek olduğu bildirimine ve bunu reddedenlerin sözlerine geçer. Diriltilmenin imkânsız görülmesi, elçiye şairlik ve delilik yakıştırılması, atalardan devralınan inancın sorgusuz sürdürülmesi gibi itirazlar aktarılır. Bunların karşılığı ahirette kurulan bir sahneyle verilir: birbirini suçlayan iki taraf karşılıklı konuşur, sonra cennette bulunan biri geçmişte kendisini inkâra çağıran arkadaşını hatırlayıp aşağıya bakar. Cehennemin dibinden çıkan ağaç ile nimet cennetlerinin tasviri aynı bölümde yan yana durur; küfür, şirk ve azap konuları bu karşıtlık üzerinden bağlanır.
Surenin ikinci yarısı bir peygamberler dizisidir. Nûh, İbrâhim, Mûsâ ile Hârûn, İlyâs, Lût ve Yûnus sırayla anılır ve her kıssa benzer bir kapanış kalıbıyla, o peygambere selam bildirilerek sonlandırılır; bu tekrar sureye kuru bir liste değil, ölçülü bir tempo kazandırır. En geniş yer İbrâhim'e ayrılmıştır: babasına ve kavmine neye kulluk ettiklerini sorması, onları bırakıp gitmesi ve ardından gelen açık bir imtihan anlatılır. Yûnus kıssasında gemide kura çekilmesi ve denize atılması, sonra kavminin iman edip bir süreye kadar geçindirilmesi yer alır. Sure, elçilere selam ve âlemlerin Rabbine hamd ile kapanır.
Sâffât suresi 182 ayetten oluşur ve Mekki bir suredir (nüzul/iniş sırası: 56).
Bu sayfada Sâffât suresinin her ayetini Arapça metni, Türkçe meali ve tefsiriyle okuyabilir; ayete tıklayıp dört Türkçe meal karşılaştırması, kelime kelime anlam ve ilişkili ayetlere geçebilirsiniz.
Evet. Sure içindeki her ayetin yanındaki dinle düğmesiyle Arapça tilavetini sesli dinleyebilirsiniz.