Adını, kendisine yer veren dua bölümü sebebiyle İbrâhim peygamberden alan bu sure Mekke döneminde inmiştir, 52 ayettir ve nüzul sıralamasında 72. sıradadır. İbrâhim'in adı surenin tamamına yayılmaz; metnin son üçte birinde yoğunlaşan uzun bir yakarış bölümünde öne çıkar.
Sure, indirilen kitabın insanları karanlıklardan aydınlığa çıkarma amacını bildirerek başlar ve bu ışık-karanlık karşıtlığı metnin baştan sona taşıdığı görüntüdür. Konu ağırlığı azap ve hesap üzerinedir: Nûh, Âd ve Semûd gibi geçmiş toplulukların peygamberleriyle giriştiği tartışmalar aktarılır, elçilerin kendilerinin de birer insan olduğunu söyleyip delil getirme yetkisinin Allah'a ait olduğunu belirtmeleri nakledilir. Buna karşılık verilen tehdit ve sürgün sözleri, inkârın tarih boyunca tekrarlanan bir tavır olarak sunulmasını sağlar. Nimet ve nankörlük ekseni surenin bağlayıcı düşüncesidir: şükrün karşılığın artmasına, nankörlüğün çetin bir sonuca bağlanması, hem kozmik düzenin hem de bireysel hesabın anlatımını birbirine bağlar.
Dokusu, kıssa ile temsil arasında gidip gelir. Güneşin, ayın, gecenin ve gündüzün insanın hizmetine verilişi sayılırken; iyi ve kötü söz için kök ve dal benzetmeleri kurulur. Sonlara doğru gelen dua pasajı üsluba belirgin bir kişisel ton katar: şehrin güvenliği, çocukların ibadete bağlılığı ve hesap gününde bağışlanma istenir. Sure, Kur'an'ın bir uyarı ve öğüt olarak insanlara ulaştırıldığını belirten bir cümleyle kapanır.
İbrâhim suresi 52 ayetten oluşur ve Mekki bir suredir (nüzul/iniş sırası: 72).
Bu sayfada İbrâhim suresinin her ayetini Arapça metni, Türkçe meali ve tefsiriyle okuyabilir; ayete tıklayıp dört Türkçe meal karşılaştırması, kelime kelime anlam ve ilişkili ayetlere geçebilirsiniz.
Evet. Sure içindeki her ayetin yanındaki dinle düğmesiyle Arapça tilavetini sesli dinleyebilirsiniz.