Toplanma günü, bu surede kimin aldandığının açığa çıkacağı gün olarak tanımlanır; teğâbün karşılıklı aldanışın ortaya çıkması demektir ve sure adını bu nitelemeden alır. Medine döneminde inmiş metin 18 ayettir, nüzul sırasına göre 108. sıradadır.
Sure, göklerdeki ve yerdeki her şeyin tesbihiyle açılır, sonra hızla insana döner. İman ve inkâr dörder ayette geçer ve baştan itibaren bir çatal olarak sunulur: aynı yaratılıştan gelen insanların bir kısmı inanır, bir kısmı inkâr eder. İnsanın yaratılışına ve kendisine verilen güzel biçime yapılan gönderme, bu ayrımın sonradan yapılan bir tercihe dayandığını gösterir. Metnin ortasında dirilmeye yöneltilen itiraz ve buna verilen cevap yer alır; gayba iman ile peygamberlerin tebliğ görevi bu bağlamda anılır. Sure uzun hüküm listeleri sıralamaz; bunun yerine kısa, birbirine bağlanmış cümlelerle ilerler ve her cümle tek bir fikri taşır.
Son bölüm gündelik hayattan alınmış bir gerginliğe iner: eşler ve çocuklar zaman zaman bir engel hâline gelebilir, mal ve evlât bir imtihandır. Metin bu gerginliği affetme ve örtme üzerinden çözer, ardından güç yettiğince sakınmayı ve harcamayı öne çıkarır. Allah'a verilen güzel bir ödüncün kat kat karşılık bulacağını bildiren ayet, surenin mükâfat vurgusunu toplar. Kapanış, görüleni ve görülmeyeni bilme sıfatlarıyla açılıştaki geniş çerçeveye geri döner.
Teğâbün suresi 18 ayetten oluşur ve Medeni bir suredir (nüzul/iniş sırası: 108).
Bu sayfada Teğâbün suresinin her ayetini Arapça metni, Türkçe meali ve tefsiriyle okuyabilir; ayete tıklayıp dört Türkçe meal karşılaştırması, kelime kelime anlam ve ilişkili ayetlere geçebilirsiniz.
Evet. Sure içindeki her ayetin yanındaki dinle düğmesiyle Arapça tilavetini sesli dinleyebilirsiniz.