Başında yer alan tek harf sureye adını verir: Kâf. Mekke döneminde inen sure 45 ayettir ve nüzul sıralamasında 34. sırada bulunur; kısa surelerin ritmini taşıyan, ancak sonuna doğru genişleyen bir metindir.
Surenin tek bir sorunun etrafında döndüğü söylenebilir: ölüp toprak olduktan sonra yeniden yaratılmanın mümkün olup olmadığı. Bu itiraz daha ilk ayetlerde aktarılır ve surenin geri kalanı ona verilen cevaptır. Cevabın ilk kısmı gözlemedir; çatlağı bulunmayan gök, yayılmış yeryüzü, üzerine yerleştirilen dağlar, indirilen bereketli su ve onunla bitirilen bahçeler, ekinler, salkım salkım hurma ağaçları sıralanır. Ölü toprağın suyla canlanması, dirilişin görülebilir bir benzeri olarak sunulur. İkinci kısım tarihseldir: elçilerini yalanlayan toplulukların adları peş peşe anılır. Üçüncü kısım ise insanın kendisine döner; içinden geçenlerin bilindiği, sağında ve solunda oturan iki kaydedicinin her sözü yazdığı belirtilir.
Metnin dokusu bu üç halkanın hızla birbirini izlemesinden doğar. Ayetler kısa, imgeler somut, geçişler ani. Ölüm sarhoşluğunun gelişi, sûra üfürülüş ve her canın yanında bir sevk edici ile bir şahitle gelişi arka arkaya sıralanır; gaflet perdesinin kaldırılması ve görüşün keskinleşmesi tek bir cümleyle anlatılır. Sure, elçinin muhatapları üzerinde bir zorba olmadığını, görevinin uyarmakla sınırlı bulunduğunu belirten bir kapanışla biter.
Kâf suresi 45 ayetten oluşur ve Mekki bir suredir (nüzul/iniş sırası: 34).
Bu sayfada Kâf suresinin her ayetini Arapça metni, Türkçe meali ve tefsiriyle okuyabilir; ayete tıklayıp dört Türkçe meal karşılaştırması, kelime kelime anlam ve ilişkili ayetlere geçebilirsiniz.
Evet. Sure içindeki her ayetin yanındaki dinle düğmesiyle Arapça tilavetini sesli dinleyebilirsiniz.