Adını, ayetler hatırlatıldığında secdeye kapanan ve büyüklük taslamayan kimselerin anlatıldığı bölümden alan Secde suresi, Mekke döneminde inmiştir. Otuz ayetlik bu kısa sure nüzul sıralamasında 75. sırada yer alır.
Sure, kitabın kaynağına dair bir tartışmayla açılır: onun uydurulduğu iddiası aktarılır ve reddedilir. Ardından yaratma anlatısına geçilir; göklerin ve yerin yaratılışı, işlerin düzenlenişi ve zamanın insan ölçüsüyle karşılaştırılması sıralanır. İnsanın çamurdan başlayan, sonra basit bir sudan sürdürülen yaratılışı ile ona kulak, göz ve kalp verilmesi aynı pasajda birleşir. Bu yüzden konu dağılımında hesap başlığı ilk sırada durur ve yaratılış ile diriliş birbirine bağlanır: toprağa karıştıktan sonra yeniden yaratılmayı uzak gören itiraz, tam da yaratmayı anlatan bölümün ardından gelir ve böylece cevabını kendi bağlamında bulur.
Metnin dokusu kısa ve yoğun ayetlerden kuruludur; anlatı ile muhakeme sürekli yer değiştirir. Suçluların başları öne eğik biçimde geri dönmeyi istedikleri sahne, geceleri yataklarından kalkıp korku ve umut arasında dua edenlerin tasviriyle karşı karşıya konur. İnananla yoldan çıkanın bir olamayacağı, bu iki tablonun tam ortasında dile getirilir. Sure sonlarında Mûsâ'ya kitap verilmesine ve İsrâiloğulları arasından çıkan önderlere değinilir; kuru topraklara su indirilip ekin çıkarılması ise diriliş fikrinin gözlemlenebilir bir karşılığı olarak sunulur.
Secde suresi 30 ayetten oluşur ve Mekki bir suredir (nüzul/iniş sırası: 75).
Bu sayfada Secde suresinin her ayetini Arapça metni, Türkçe meali ve tefsiriyle okuyabilir; ayete tıklayıp dört Türkçe meal karşılaştırması, kelime kelime anlam ve ilişkili ayetlere geçebilirsiniz.
Evet. Sure içindeki her ayetin yanındaki dinle düğmesiyle Arapça tilavetini sesli dinleyebilirsiniz.