Kıyâme kalkış ve diriliş anlamına gelir; sure adını, üzerine yemin edilen kıyamet gününden alır. Mekke döneminde inen 40 ayetlik metin, nüzul sıralamasında 31. sıradadır.
Sure iki yeminle açılır; ikincisi, kendini kınayan nefis üzerinedir ve bu ifade, metnin öz muhasebe izleğinin çekirdeğini oluşturur. Muhasebe üç ayette geçer. Ardından dirilişe yöneltilen itiraz doğrudan ele alınır: dağılmış kemiklerin bir araya getirilemeyeceği düşüncesi, parmak uçlarındaki ince yapının bile yeniden düzenlenebileceği cevabıyla karşılanır. Diriliş yedi, inkar dokuz ayette geçer ve ikisi metin boyunca iç içe ilerler; büyük alametler üç ayette sıralanır.
Kozmik alametler kısa cümlelerle verilir ve kaçacak yer arayan insanın sorusuyla bağlanır. Surenin ortasında beklenmedik bir ara vardır: vahyi alırken acele edilmemesi, metnin kalpte toplanmasının ve sonra açıklanmasının üstlenildiği bildirilir. Vahiy izleğini taşıyan bu üç ayetlik ara, konu akışını keser ve surenin kendi iniş süreci üzerine bir iç not gibi durur. Kapanışa doğru ölüm anı tasvir edilir; ölüm beş, can almakla görevli melek dört ayette anılır. Sure, insanın iki cins olarak yaratılışını hatırlatan ve yeniden diriltmeye gücün yetip yetmeyeceğini soran bir cümleyle biter.
Kıyâme suresi 40 ayetten oluşur ve Mekki bir suredir (nüzul/iniş sırası: 31).
Bu sayfada Kıyâme suresinin her ayetini Arapça metni, Türkçe meali ve tefsiriyle okuyabilir; ayete tıklayıp dört Türkçe meal karşılaştırması, kelime kelime anlam ve ilişkili ayetlere geçebilirsiniz.
Evet. Sure içindeki her ayetin yanındaki dinle düğmesiyle Arapça tilavetini sesli dinleyebilirsiniz.