Mushaftaki son sure olan Nâs, adını baştan sona yinelenen insanlar kelimesinden alır. Mekke döneminde inmiştir, 6 ayettir ve nüzul sırasında 21. sıradadır. Kısa hacmine karşın belirgin bir iç yapısı vardır.
Metin bir sığınma bildirimiyle açılır ve sığınılan makam ardışık sıfatlarla anılır: insanların Rabbi, insanların hükümdarı, insanların Tanrısı. Bu sıralama rastgele değildir; terbiye eden, yöneten ve kendisine kulluk edilen anlamları kademeli olarak birbirini tamamlar ve rablık ile ulûhiyyet aynı bildirimde birleşir. Aynı kelimenin her ayette yinelenmesi metne belirgin bir ses düzeni kazandırır ve sureyi ezberde kalıcı kılan yapı da budur.
Surenin ikinci yarısı, sığınılan şeyi tarif eder. Sinsi bir vesvesecinin, göğüslere fısıldayıp sonra geri çekilen bir etkinin şerri anlatılır. Vesvesenin kaynağı tek bir yere bağlanmaz; hem görünmeyen varlıklardan hem insanlardan gelebileceği belirtilir. Bu son ayet, sureyi yalnızca gayb alanıyla ilgili bir metin olmaktan çıkarır ve insanın insanla ilişkisini de kapsama alır. Böylece kısa metin, bir yanda korunma talebini, öte yanda insanı içeriden etkileyen şeylerin niteliğini birlikte anlatır. Bağışlanma dileme ve yakarış konularının bu kadar dar bir hacimde tevhid vurgusuyla birlikte yer alması, Kur'an'ın kapanışına ayrı bir yapı kazandırır.
Nâs suresi 6 ayetten oluşur ve Mekki bir suredir (nüzul/iniş sırası: 21).
Bu sayfada Nâs suresinin her ayetini Arapça metni, Türkçe meali ve tefsiriyle okuyabilir; ayete tıklayıp dört Türkçe meal karşılaştırması, kelime kelime anlam ve ilişkili ayetlere geçebilirsiniz.
Evet. Sure içindeki her ayetin yanındaki dinle düğmesiyle Arapça tilavetini sesli dinleyebilirsiniz.