Hümeze Suresi Meali ve Tefsiri

Diliyle insanları çekiştiren, kaş göz işaretleriyle onlarla alay eden bir kişilik tipinin adıdır Hümeze; sure adını, bu tipi anan ilk ayetinden alır. Mekke döneminde inmiştir, dokuz ayettir ve nüzul sıralamasında 32. sıradadır.

Sure, tek bir portre üzerine kuruludur ve iki eşit parçaya ayrılır. İlk parçada davranış anlatılır: arkadan çekiştirme ve alay, mal yığıp onu tekrar tekrar sayma, sonunda da o malın kendisini ölümsüz kılacağını sanma. Bu üç adım arasındaki bağ surenin asıl fikridir; başkasını küçük görme ile servete güvenme aynı kökten çıkarılır. Kibir, açgözlülük ve dünyaya bağlanma başlıklarının bu kadar kısa bir metinde birlikte anılması buradan gelir. Servetin ölümü uzaklaştıracağı sanısı, metnin döndüğü eksendir.

İkinci parça sonucu anlatır ve tamamen bir görüntüye dönüşür. Kişinin kırıp ufalayan bir ateşe atılacağı bildirilir; bu ateşin ne olduğu sorulduktan sonra tutuşturulmuş bir ateş olarak tarif edilir ve gönüllere işlediği söylenir. Kapanışta ateşin üzerlerine kapatılıp kilitlendiği, uzatılmış direkler arasında kalındığı anlatılır. Anlatının yönü dikkat çekicidir: mal yığıp sayan bir insan, sonunda kendisi kapatılmış bir yerde tutulur. Ayetler çok kısadır, tek kafiyeyle bağlanmıştır ve fiilden görüntüye geçiş ani olur; sure ne bir hüküm bildirimi ne de uzun bir tartışma içerir, baştan sona bir tasvirdir.