kökünün Kur'an'daki kullanımı

نَحِسٌ (es-Sıhâh'a göre, Esâsu'l-Belâga'ya göre, Kâmûs'a göre) ve نَحْسٌ (es-Sıhâh'a göre, Esâsu'l-Belâga'ya göre) ve نَحُسٌ (Tâcu'l-Arûs'a göre) ve نَحِيسٌ ve نَحُوسٌ (Esâsu'l-Belâga'ya göre, Tâcu'l-Arûs'a göre) kelimeleri, uğursuz, talihsiz, hayırsız veya şanssız anlamına gelir (es-Sıhâh'a göre, Esâsu'l-Belâga'ya göre, Kâmûs'a göre). Şöyle dersiniz: رَجُلٌ نَحِسٌ ve رَجُلٌ نَحْسٌ (Esâsu'l-Belâga'ya göre) ve رَجُلٌ مَنْحُوسٌ (Esâsu'l-Belâga'ya göre, Tâcu'l-Arûs'a göre) [talihsiz bir adam]. Sonuncusunun (مَنْحُوسٌ) çoğulu مَنَاحِيسُ'dur (Tâcu'l-Arûs'a göre). Ve يَوْمٌ نَحْسٌ (es-Sıhâh'a göre, Esâsu'l-Belâga'ya göre, Tâcu'l-Arûs'a göre) [ve يَوْمٌ نَحِسٌ] ve يَوْمٌ نَحُوسٌ (Esâsu'l-Belâga'ya göre, Tâcu'l-Arûs'a göre) ve يَوْمٌ نَحِيسٌ ve يَوْمٌ مَنْحُوسٌ (Tâcu'l-Arûs'a göre) [uğursuz bir gün] dersiniz. Çoğulda ise أَيَّامٌ نَحْسٌ [ki bu, نَحْسٌ kelimesinin aslında bir mastar (fiilin isim hali) olduğunu gösterir] (Tâcu'l-Arûs'a göre), ve نَحْسَةٌ, ve نَحْسَاتٌ (ki bu نَحْسَةٌ kelimesinin çoğuludur) (Ezherî'ye göre, Tâcu'l-Arûs'a göre), ve نَحِسَةٌ (Kâmûs'a göre), ve [onun çoğulu] نَحِسَاتٌ (es-Sıhâh'a göre, Tâcu'l-Arûs'a göre), ve نَحِيسَةٌ (Kâmûs'a göre) [ve görünüşe göre نَحُوسَةٌ], ve [onun çoğulu] نَوَاحِسُ (Tâcu'l-Arûs'a göre) kullanılır. Kur'an'da [54. sure, 19. ayet], bazıları فِى يَوْمٍ نَحْسٍ [uğursuz bir günde] okurken, فِى يَوْمِ نَحْسٍ şeklinde de okunur (es-Sıhâh'a göre, Tâcu'l-Arûs'a göre). Ve Ebû Amr İbnü'l-Alâ, Kur'an'da [41. sure, 15. ayet] فِى أَيَّامٍ نَحْسَاتٍ okumuştur; نَحِسَاتٍ ise başka bir okunuştur (Tâcu'l-Arûs'a göre). Ayrıca عَامٌ نَحْسٌ ve عَامٌ نَحِسٌ dersiniz ki bu, (mecazi anlamda) kıtlık, kuraklık veya verimsizlik yılı demektir (İbn Düreyd'e göre, Kâmûs'a göre); onlar böyle iddia ederler (İbn Düreyd'e göre). Ve النَّحْسَانِ, Satürn ve Mars gezegenlerinin bir adıdır (İbn Abbâd'a göre, Kâmûs'a göre); tıpkı zıt anlamlısı olan السَّعْدَانِ'nin Venüs ve Merkür için kullanılması gibi (İbn Abbâd'a göre).