kökünün Kur'an'daki kullanımı

لُمَزَةٌ: Başkalarını çokça veya alışkanlık edinerek ayıplayan, azarlayan, kınayan veya kusur bulan kimsedir. (Sihâh'a göre, Kámoos'a göre) Aynı şekilde لَمَّازٌ da böyledir (Sihâh'ın iki nüshasında ve A'nın bir nüshasında böyle geçmektedir) veya سَحَابٌ gibi لُمَازٌ şeklindedir (Kámoos'a göre). لُمَزَةٌ hem erkek hem de kadın için kullanılır; çünkü sonundaki ة harfi mübalağa içindir, müenneslik (dişilik) alameti değildir. (Tâcu'l-Arûs'a göre) هُمَزَةٌ ve لُمَزَةٌ aynı anlama gelir; (İbnü's-Sikkît'e göre, Zeccâc'a göre, Kámoos'a göre) yani başkalarının arkasından konuşan veya gıybet eden kimsedir, doğru olsa bile (يَغْتَابُهُمْ); bu, ağız kenarıyla, gözle veya başla işaret ederek kusur bulmak anlamına da gelebilir (Tâcu'l-Arûs'a göre); ve onları karalayan kimsedir (İbnü's-Sikkît'e göre, Zeccâc'a göre, Tâcu'l-Arûs'a göre); veya çokça koğuculuk yapan, arkadaşları ve dostları ayıran kimsedir (Ebu'l-Abbâs'a göre, Tâcu'l-Arûs'a göre); ve شَدَّادٌ gibi لَمَّازٌ da sık sık veya alışkanlık edinerek iftira atan veya karalayan kimsedir (Tâcu'l-Arûs'a göre). Veya هُمَزَةٌ ve لُمَزَةٌ anlam bakımından farklıdır; ikincisi (لُمَزَةٌ) seni yüzüne karşı ayıplayan, azarlayan, kınayan veya kusur bulan kimseyi ifade eder; birincisi (هُمَزَةٌ) ise bunu senin yokluğunda yapandır (Kámoos'a göre); ve Leys de benzerini söyler (Tâcu'l-Arûs'a göre). Veya ikincisi (لُمَزَةٌ), başkalarının arkasından konuşan, doğru olsa bile (مُغْتَابٌ); birincisi (هُمَزَةٌ) ise bunu yüzüne karşı yapandır. Veya ikincisi (لُمَزَةٌ), insanların soy soplarına dil uzatan; birincisi (هُمَزَةٌ) ise insanların karakterlerine dil uzatandır. Veya ikincisi (لُمَزَةٌ), dille (ayıplayan); birincisi (هُمَزَةٌ) ise gözle (ayıplayan) kimsedir. Veya tam tersi (Kámoos'ta [ancak CK'da atlanmış], Tâcu'l-Arûs'a göre). Veya ikincisi (لُمَزَةٌ), iki kişi arasında anlaşmazlık veya düşmanlık çıkaran kimsedir. (Tâcu'l-Arûs'a göre) Ayrıca هُمَزَةٌ maddesine bakınız. Ve Keşşâf ile Beydâvî tefsirlerinde Hûmeze Suresi 1. ayete bakınız.