Sözlük tanımı (Lane's Lexicon)
أَلِمَ (elim) fiili, muzari fiili يَاْلَمُ (ye'lemu) ve mastarı أَلَمٌ (elem) olarak gelir. Bu fiil, bir şeyin (örneğin karın veya baş) veya bir kişinin (bir adamın) ağrı içinde olduğunu, ağrı çektiğini veya sızladığını ifade eder. (Tâcu'l-Arûs'a göre, Sihâh'a göre, el-Muḥkem'e göre, el-Misbâhu'l-Münîr sözlüğüne göre, Kámoos'a göre). أَلِمَ بَطْنَهُ (karnı ağrıdı) ve أَلِمْتَ بَطْنَكَ (karnın ağrıdı) veya رَأْسَكَ (başın ağrıdı) ifadeleri, سَفِهَ رَأْيَهُ (fikri aptalca oldu) ve رَشِدْتَ أَمْرَكَ (işinde doğru yolu buldun) ve وَجِعْتَ رَأْسَكَ (başın ağrıdı) ifadelerine benzer. (el-Muḥkem'e göre, Tâcu'l-Arûs'a göre, Sihâh'a göre, el-Misbâhu'l-Münîr sözlüğüne göre). Kisa'î'ye göre, isim (batn veya ra's) açıklayıcı (temyiz) olarak mansup (üstün) okunur, ancak açıklayıcılar kural olarak belirsiz (nekra) olsalar da, قَرِرْتُ بِهِ عَيْنًا (onunla gözüm aydınlandı) ve ضَقْتُ بِهِ ذَرْعًا (ona karşı sabrım tükendi) örneklerinde olduğu gibi. (Tâcu'l-Arûs'a göre). Fiil geçişsiz (lazım) olduğu için asıl şekli أَلِمَ بَطْنُهُ (karnı ağrıdı) ve أَلِمَ بَطْنُكَ (karnın ağrıdı) şeklindedir. (Tâcu'l-Arûs'a göre, Sihâh'a göre).