Fâtiha, açış ya da bir şeyi başlatan bölüm anlamına gelir; adını mushafın ilk sırasında durup metni açmasından alır. Mekke döneminde inen sure yedi ayettir ve nüzul sıralamasında beşinci sırada yer alır. Kısalığına rağmen sonraki surelerde uzun uzun işlenecek başlıkların neredeyse tamamının çekirdeğini taşır.
Ayetlerin dizilişi belirgin bir hareket çizgisi izler. Sure önce Allah'ı rahmet ve rubûbiyet vasıflarıyla anıp hamd ile açılır, ardından din gününün sahipliğini zikrederek hesap fikrini metne yerleştirir; buradan ibadetin ve yardım istemenin yalnız Allah'a yöneltildiği bir ikrara geçer ve son iki ayette doğrudan bir niyaza dönüşür. İstenen şey doğru yola iletilmektir; yol da nimete erdirilenlerin izlediği yol olarak, gazaba uğrayanların ve sapanların yolundan ayrılarak tarif edilir. Böylece ilahî isimler, rahmet, hesap, dua ve hidayet konuları birbirinden bağımsız başlıklar olarak değil, tek bir hitap zinciri içinde art arda gelir.
Metnin dokusundaki en belirgin özellik şahıs kipindeki geçiştir: üçüncü şahısla anlatılan bir tavsif, ortada doğrudan muhataba dönüşür ve o noktadan sonra konuşan taraf çoğul birinci şahıstır. Fâtiha'nın ayetleri gündelik dilde ayrı adlarla da anılır; besmele, elhamdülillahi rabbil âlemîn, iyyâke na'büdü ve ihdinâ's-sırâta'l-müstakîm bunların başında gelir.
Fâtiha suresi 7 ayetten oluşur ve Mekki bir suredir (nüzul/iniş sırası: 5).
Bu sayfada Fâtiha suresinin her ayetini Arapça metni, Türkçe meali ve tefsiriyle okuyabilir; ayete tıklayıp dört Türkçe meal karşılaştırması, kelime kelime anlam ve ilişkili ayetlere geçebilirsiniz.
Evet. Sure içindeki her ayetin yanındaki dinle düğmesiyle Arapça tilavetini sesli dinleyebilirsiniz.