kökünün Kur'an'daki kullanımı

مِزْجُ شَىْءٍ ذ: Bir şeye karıştırılan veya harmanlanan şey; onun karışımı. (Tâcu'l-Arûs'a göre) الشَّرَابِ: Şaraba veya bir içeceğe karıştırılan şey. (Sihâh'a göre, Kámoos'a göre) الخَمْرِ كَافُورٌ: [Kur'an-ı Kerim, İnsan Suresi, 76. ayet, 5. ayete bakınız] Şarabın tadı değil, kokusu kafur gibidir. (Tâcu'l-Arûs'a göre) البَدَنِ: [Vücudun yapısı veya mizacı;] vücudun oluştuğu doğal bileşenlerin (tabiatların) bütünüdür. (Sihâh'a göre, Kámoos'a göre) Yani, vücudun dört hümoru (sıvısı) olan kara safra (السَّوْدَآءُ), sarı safra (الصَّفْرَآءُ) (bu ikisi MİRRETÂN olarak da anılır), balgam (البَلْغَمُ) ve kan (الدَّمُ) kastedilir. (Tâcu'l-Arûs'a göre) Çoğulu أَمْزِجَةٌ'dir. (Misbáh'a göre) Şöyle denir: هُوَ صَحِيحُ, ve فَاسِدُهُ: O, sağlıklı bir yapıya (mizaca) sahiptir, ve o, bozuk bir yapıya (mizaca) sahiptir. Bu, vücudun hümorlarını (sıvılarını) ifade eder. Ve أَمْزِجَةُ النِّسَآءِ مُخْتَلِفَةٌ: Kadınların mizaçları uyumsuz veya çeşitlidir. (Esâsu'l-Belâga'ya göre) مِزْجٌ (Esâsu'l-Belâga'ya göre, Kámoos'a göre, vb.) ve (Ezherî'ye göre, Sihâh'a göre, vb.) veya ikincisi hatalıdır ya da zayıf bir kelimedir (Kámoos'a göre): Bal demektir. (Sihâh'a göre, Kámoos'a göre) Veya petekli bal demektir; eş anlamlısı شَهْدٌ'dir. (Tehzîbu'l-Luğa'ya göre) Her tatlı içeceğin onunla karıştırılmasından dolayı bu isim verilmiştir. (Ebû Hanîfe ed-Dîneverî'ye göre) مِزْجٌ: Aynı zamanda şarabın karıştırıldığı su demektir. (Tâcu'l-Arûs'a göre) مِزْجٌ: Acı badem demektir; aynı zamanda da denir: لَوْزٌ (badem) kelimesine bakınız. (Kámoos'a göre) Ancak İbn Durayd bunun doğruluğundan şüphe duymaktadır; ve doğrusunun مُنْج [Farsça bir kelime] olduğu söylenir. (Tâcu'l-Arûs'a göre)