kökünün Kur'an'daki kullanımı

خَبِيتٌ (habît): Aşağılık veya hor görülen bir şeydir. Kâmûs'a göre ve Tâcu'l-Arûs'a göre kötü, bozuk, iğrenç, alçak, bayağı veya tasvip edilmeyen bir şeydir. Tâcu'l-Arûs'a göre bu kelime, خَبِيثٌ (habîs) kelimesiyle eş anlamlıdır. Es-Sıhâh sözlüğüne göre ve Kâmûs'a göre de aynı anlamdadır. Hayberli bir Yahudi şöyle demiştir: يَنْفَعُ الطَّيِّبُ القَلِيلُ مِنَ الرِّزْ قِ وَلَا يَنْفَعُ الكَثِيرُ الخَبِيتُ (Az olan helal rızık fayda verir, ancak çok olan haram rızık fayda vermez). Tâcu'l-Arûs'a göre bu böyledir. Halil (el-Ferâhîdî), Es-Sıhâh sözlüğüne göre bu beyitte geçen الخبيت (el-habît) kelimesini Es-Sıhâh'a sormuş, o da şairin الخَبِيث (el-habîs) kelimesini kastettiğini, çünkü bu kelimenin Hayber lehçesinde böyle kullanıldığını söylemiştir. Ancak Halil (el-Ferâhîdî) buna karşılık olarak, "Eğer öyle olsaydı, şair الكتير (el-kesîr) derdi. Sadece Hayber halkının bazı kelimelerde ث (s̱â) harfini ت (tâ) harfine çevirdiğini söylemeniz gerekir" demiştir. Ebû Mansûr el-Ezherî, bu beyitteki الخبيت (el-habît) kelimesinin aslında الخَتِيت (el-hatît) kelimesinin yanlış yazılmış hali olduğunu düşünmektedir. Zira الخَتِيت (el-hatît) kelimesi "aşağılık ve kötü" anlamına gelir ve الخَسِيس (el-hasîs) kelimesiyle eş anlamlıdır. Tâcu'l-Arûs'a göre bu böyledir. Bu kelime (خَبِيتٌ - habît) aynı zamanda bir insan için de kullanılır. Yukarıda belirtilen anlamlara gelir; yani kötü, bozuk, ahlaksız veya yozlaşmış demektir. Tâcu'l-Arûs'a göre bu böyledir.