kökünün Kur'an'daki kullanımı

1. رَفَتَهُ (rafetehu) fiili, (Tâcu'l-Arûs, el-Muhkem, Esâsu'l-Belâga, Kâmûs'a göre) muzari fiili رَفِتَ (rafite) ve رَفُتَ (rafute) şeklinde gelir, (el-Muhkem, Kâmûs'a göre) mastarı رَفْتٌ (raftun) şeklindedir. (el-Muhkem'e göre) Onu kırdı; (Tâcu'l-Arûs, el-Muhkem, Kâmûs'a göre) veya onu parçalara ayırdı: (Tâcu'l-Arûs'a göre) Onu ezdi, ufaladı, dövdü veya havanda dövdü: (el-Muhkem, Kâmûs'a göre) Onu eliyle ufaladı veya küçük parçalara ayırdı, tıpkı kuru kil topaklarına ve eski, çürümüş kemiklere yapıldığı gibi. (Esâsu'l-Belâga'ya göre) Ve رُفِتَ (rufite) fiili, kırıldı; veya parçalara ayrıldı; [ve benzeri anlamlara gelir]. (el-Ahfeş, es-Sıhâh sözlüğüne göre) Şöyle dersiniz: رَفَتَ عُنُقَهُ (rafete unukahu), muzari fiili رَفِتَ (rafite) ve mastarı yukarıdaki gibidir, onun boynunu kırdı veya ezdi. (El-Lihyânî, el-Muhkem'e göre) Ve رَفَتَ عِظَامَ الجَزُورِ (rafete ızâme'l-cezûri) ifadesi, kesilmiş devenin kemiklerini, onları pişirmek ve yağlarını çıkarmak için kırdı anlamına gelir. (Tâcu'l-Arûs'a göre) Ve kendisini kurtarmakta zorlandığı bir şeyi yapan kişi hakkında şöyle denir: الضَّبُعُ تَرْقُتُ العِظَامَ وَلَا تَعْرِفُ قَدْرَ ٱسْتِهَا تَأْكُلُهَا ثُمَّ يَعْسُرُ عَلَيْهَا خُرُوجُهَا (Ed-dabuğ terqutu'l-ızâme ve lâ ta'rifu qadra istihâ te'kuluhâ sümme ya'suru aleyhâ hurûcuhâ) [Sırtlan kemikleri parçalar ama anüsünün (makatının) büyüklüğünü bilmez: onları yer; sonra dışarı çıkmaları ona zor gelir]. (Esâsu'l-Belâga'ya göre) -b2- [Buradan hareketle,] رَفَتَ العَطَشَ (rafete'l-ataşe) (varsayılan mecazi anlamda) (Su) susuzluğun şiddetini kırdı (giderdi). (Zemahşerî, Tâcu'l-Arûs'un "فرت" maddesine göre) -A2- (Ayrıca 9. maddeye bakınız.)