Sözlük tanımı (Lane's Lexicon)
مُتْرَفٌ (mutrafun), dördüncü babdan (if'âl babı) mef'ûl ismidir (edilgen ortaç), (bakınız). İbn-i Arafe ve Kâmoos'a göre, bu kelime, istediğini yapmasına izin verilen, bundan alıkonulmayan kişi anlamına gelir. İbn-i Arafe ve Tâcu'l-Arûs'a göre, bu kelime aynı zamanda bolluk içinde, hoş, kolay, yumuşak veya narin bir hayat süren; rahat ve bolluk içinde yaşayan bir kişiyi ifade eder. Dünya hayatının zevklerine ve arzularına aşırı düşkün, lüks içinde yaşayan biridir. İbn-i Arafe ve Tâcu'l-Arûs'a göre, kendini eğlendirmekten alıkonulmayan kişidir. Misbâh'a göre, geçim kaynakları genişletilmiş veya bollaştırılmış kişidir. Aynı zamanda, hayatın bolluğu, hoşluğu, kolaylığı, yumuşaklığı veya narinliği (Tefsîr-i Taberî'ye göre), ya da zenginlik, Allah'ın kendisine bahşettikleri, hayatın bolluğu ve kolaylığı (el-Muğrib fî Tertîbi'l-Mu'rib'e göre) sebebiyle şımaran, aşırı derecede sevinen, küstahça ve nankörce davranan kişidir. Kâmoos'a göre, مُتْرَفٌ (mutrafun) kelimesi جَبَّارٌ (cebbârun) kelimesiyle eş anlamlıdır, yani kendini büyük gören, kibirli, gururlu veya küstahça davranan kişi demektir. Katâde, Kur'an'daki [İsrâ Suresi, 17. ayet] "أَمَرْنَا مُتْرَفِيهَا" (emer-nâ mutrafîhâ) ifadesini açıklarken bu anlamı kullanmıştır. Bazılarına göre ise, buradaki "mutrafîhâ" kelimesi, o yerin en kötü reislerini ve kötülükte önderlik edenleri ifade eder (Tâcu'l-Arûs'a göre). Tâcu'l-Arûs'a göre, مُتْرَفٌ (mutrafun) veya Tefsîr-i Taberî'ye göre, bedeni yumuşatılmış veya narinleştirilmiş ve itaatkar hale getirilmiş bir çocuğu da ifade eder.