Bu kök, bir şeyi parmaklarla ayırmak, kabartmak veya gevşetmek anlamındadır. Pamuk veya yünü kabartmak gibi. Ayrıca hayvanların gece çobansız otlaması veya dağılması anlamına da gelir.
Sözlük tanımı (Lane's Lexicon)
1. نَفَشَ (nefeşe) fiili, üçüncü tekil şahıs muzari fiili نَفُشَ (nefuşe) ve mastarı نَفْشٌ (nefşün) olarak kullanılır. (Sihâh'a göre, A'ya göre, Kámoos'a göre) Bir şeyi parmaklarıyla ayırmak, yolmak veya gevşetmek suretiyle yaymak, dağıtmak veya seyrek hale getirmek anlamına gelir. (A'ya göre, Kámoos'a göre) Aynı zamanda تَنْفِيشٌ (tenfîşün) mastarıyla da kullanılır (Sihâh'a göre, Kámoos'a göre), ancak ikincisi daha yoğun bir anlam taşır. Bazılarına göre, نَفَشَ (nefeşe) pamuk ve yün gibi ayrılması zor olmayan şeyleri ayırmak anlamına gelir. Veya yünü, parçaları ayrılana, yolunana veya gevşeyene kadar çekmek demektir. (Tâcu'l-Arûs'a göre) Veya bir şeyi yaymak, dağıtmak anlamına gelir. (Mecma'u'l-Bahreyn'e göre) Şöyle dersiniz: نَفَشْتُ القُطْنَ وَالصُّوفَ (nefeştu'l-kutne ve's-sûfe) [Pamuğu ve yünü parmaklarımla ayırdım, yolum veya gevşettim]. (Sihâh'a göre, A'ya göre) نَفْشٌ (nefşün) kelimesi aynı zamanda نَدْفٌ (nedfün) ile eş anlamlıdır [pamuğu yay ve tahta tokmakla ayırma ve gevşetme]. (Tâcu'l-Arûs'a göre) Şunu da dersiniz: نَفَشَ الرَّطْبَةَ (nefeşe'r-ratbete), mastarı yukarıdaki gibi olup, [bir tür üçgül olan] رطبة (ratbe) içinde toplanmış veya sıkışmış olanı ayırdı anlamına gelir. (Tâcu'l-Arûs'a göre) Ve bir horoz için (Tâcu'l-Arûs'a göre, Sihâh'a göre, بول maddesinde) veya bir حُبَارَى (hubârâ) için (Kámoos'a göre, aynı maddede), dövüşmek üzereyken (Tâcu'l-Arûs'a göre, Kámoos'a göre, aynı yerde) şöyle denir: نَفَشَ بُرَائِلَهُ (nefeşe burâilehu) [Boynunun etrafındaki tüylerini kabarttı]. (Tâcu'l-Arûs'a göre, Sihâh'a göre, Kámoos'a göre, aynı yerde) -A2- Aynı zamanda geçişsiz olarak انتفش (intefeşe) ile eş anlamlıdır, bakınız. (Tâcu'l-Arûs'a göre) -b2- [Ve buradan hareketle,] نَفَشَتِ الغَنَمُ (nefeşeti'l-ğanemu) [koyunlar ve keçiler] (Sihâh'a göre, A'ya göre, Kámoos'a göre) ve الإِبِلُ (el-ibilu) [develer] (Sihâh'a göre, Misbâh'a göre, Kámoos'a göre) için kullanılır. İbn Durayd'a göre sadece birincisi (koyunlar ve keçiler) kullanılırken, diğerlerine göre ikincisi (develer) de kullanılır ve benzer şekilde tüm hayvanlar için söylenir, ancak çoğunlukla غَنَم (ğanem) için kullanılır. (Tâcu'l-Arûs'a göre) Muzari fiili نَفُشَ (nefuşe) (Sihâh'a göre, Misbâh'a göre, Kámoos'a göre) ve نَفِشَ (nefişe) (Sihâh'a göre, Kámoos'a göre) olarak gelir. Mastarı نَفْشٌ (nefşün) (Misbâh'a göre, Kámoos'a göre) veya نُفُوشٌ (nufûşün) (Sihâh'a göre) veya her ikisi de olabilir. (Tâcu'l-Arûs'a göre) Ve نَفَشَت (nefeşet) fiili, muzari fiili نَفَشَ (nefeşe) olarak da kullanılır. (İbn A'râbî'ye göre, Sagânî'ye göre, Kámoos'a göre) Koyunlar veya keçiler ve develer, gece çobansız otladı. (Sihâh'a göre, Misbâh'a göre, Kámoos'a göre) Veya çobanın bilgisi dışında otladı. (Tâcu'l-Arûs'a göre) Veya gece dağıldılar. (A'ya göre) Veya gece dağıldılar ve çobanın bilgisi dışında otladılar. Veya koyunlar veya keçiler ekinlerin arasına girdi. (Tâcu'l-Arûs'a göre) Kur'an'da (21. sure, 78. ayet) geçmektedir. (Sihâh'a göre, Tâcu'l-Arûs'a göre) İsim hali نَفَشٌ (nefeşün) olup, çobansız olarak gece dağılmalarını ve otlamalarını ifade eder. (Misbâh'a göre)