kökünün Kur'an'daki kullanımı

كَنُودٌ kelimesi nankör demektir. Nimetleri inkâr eden kişi anlamına gelir. Bu tanım el-Kelbî'ye, es-Sıhâh sözlüğüne, Esâsu'l-Belâga'ya ve el-Kâmûs sözlüğüne göre verilmiştir. Aynı zamanda كَنَّادٌ kelimesi de aynı anlama gelir. Veya bir inkârcı demektir. Bu kelime kadınlar için de kullanılır ve كَنُودَةٌ şeklinde de ifade edilir. Zecâcî'ye ve el-Lihyânî'ye göre kâfir anlamına gelir. el-Hasan'a, el-Lihyânî'ye ve el-Kâmûs sözlüğüne göre, Rabbini suçlayan, başına gelen kötü olayları sayıp döken ama nimetleri unutan kişidir. el-Kâmûs sözlüğüne göre isyankar veya itaatsiz anlamına gelir. Bu anlam Kinde kabilesinin lehçesinde kullanılır. Tâcu'l-Arûs'a göre cimri, eli sıkı, açgözlü demektir. Bu anlam Benî Mâlik kabilesinin lehçesinde kullanılır. el-Halîl'e, el-Lihyânî'ye ve el-Kâmûs sözlüğüne göre tek başına yemek yiyen, içki kabını (رفده) başkalarıyla paylaşmayan ve kölesini döven kişidir. Tüm bu anlamlar Kur'an'ın 100. suresi olan Âdiyât suresinin 6. ayetindeki "إِنَّ ٱلْإِنْسَانَ لِرَبِّهِ لَكَنُودٌ" (Şüphesiz insan, Rabbine karşı çok nankördür) ifadesi için verilmiştir. Ancak son anlam hakkında İbn Seyyide, klasik Arap dilinde bunun için bir dayanak bilmediğini ve "Rabbine karşı" ifadesiyle birlikte kullanılmasının kolayca kabul edilemez olduğunu belirtmiştir. Kadınlar için ise dostluğa, sevgi dolu birlikteliğe veya ilişkiye karşı nankör olan kadın anlamına gelir. Bu tanım el-Asmaî'ye ve el-Kâmûs sözlüğüne göre verilmiştir. Aynı zamanda كَنُودَةٌ kelimesi de aynı anlama gelir. Mecazi anlamda أَرْضٌ كَنُودٌ ise hiçbir şey üretmeyen toprak demektir. Bu tanım es-Sıhâh sözlüğüne, Esâsu'l-Belâga'ya, el-Lihyânî'ye ve el-Kâmûs sözlüğüne göre verilmiştir.