kökünün Kur'an'daki kullanımı

فُلَانٌ, bir insanın, yani bir erkeğin özel adının yerine kullanılan bir kelimedir (Sihâh'a göre, Misbâh'a göre, Kâmûs'a göre, Tâcu'l-Arûs'a göre). Aynı şekilde فُلَانَةُ da bir kadının özel adının yerine kullanılır (Misbâh'a göre, Kâmûs'a göre, Tâcu'l-Arûs'a göre). Her ikisi de belirlilik takısı olan 'el' (ال) olmaksızın kullanılır (Misbâh'a göre). [فُلَانٌ 'falan kişi' veya 'falan adam' olarak çevrilebilir; فُلَانَةُ ise 'falan kadın' olarak çevrilebilir.] الفُلَانُ ve الفُلَانَةُ ise insan dışındaki varlıklar için kullanılır (Sihâh'a göre, Kâmûs'a göre, Tâcu'l-Arûs'a göre), örneğin belirli bir deve için (El-Lihyânî'ye göre, Tâcu'l-Arûs'a göre) veya belirli bir hayvan için, şu ifadelerde olduğu gibi: رَكِبْتُ الفُلَانَ (falan hayvana bindim, yani falan erkek hayvana) ve حَلَبْتُ الفُلَانَةَ (falan hayvanı sağdım, yani falan dişi hayvanı) (Misbâh'a göre, Tâcu'l-Arûs'a göre). فُلَانٌ kelimesinin ikili (tesniye) veya çoğul (cem'i) hali yoktur (İbn Berri'ye göre, Tâcu'l-Arûs'a göre). [Ancak] bazen tek bir kişiye, erkeğe hitaben يَا فُلُ denir; iki kişiye يَا فُلَانِ denir; çoğul bir gruba ise يَا فُلُونَ denir. Dişi için ise يَا فُلَةُ denir ve benzeri kullanımlar vardır (Kâmûs'a göre; daha fazlası için 'فل' maddesine bakınız). El-Halîl'e göre, فُلَانٌ فُعَالٌ veznindedir ve küçültme (tasgir) hali فُلَيْلَانٌ şeklindedir (Tâcu'l-Arûs'a göre). Veya bazılarına göre, aslen فُلْوَانٌ olup 'vav' (و) harfi düşürülmüştür, bu nedenle küçültme hali فُلَيْوَانٌ şeklindedir (Et-Tehzîb'e göre, Lisânü'l-Arab'a göre, Tâcu'l-Arûs'a göre); tıpkı إنْسَانٌ kelimesinin (bazılarına göre) إنْسِيَانٌ olduğu, 'ya' (ى) harfinin düşürüldüğü ve bu nedenle küçültme halinin أُنيْسِيَانٌ olduğu gibi (Et-Tehzîb'e göre, Lisânü'l-Arab'a göre).