kökünün Kur'an'daki kullanımı

تَعْضِيَةٌ (ta'dıyya) kelimesi, bir şeyi parçalara veya kısımlara ayırma eylemini ve dağıtma eylemini ifade eder. Bu anlamların her ikisi için de aynı kökten gelen başka bir kelime de kullanılır. (Kâmûs'a göre, Tâcu'l-Arûs'a göre) Şöyle dersiniz: عَضَّيْتُ الشَّاةَ (addaytu'ş-şâte) veya الذَّبِيحَةَ (ez-zebîhate). (Sihâh'a göre, Misbâh'a göre) Bu ifadenin mastarı تَعْضِيَةٌ (ta'dıyya) şeklindedir. Bu, 'koyunu veya keçiyi (Sihâh'a göre) ya da kesilmiş hayvanı (Misbâh'a göre) âzâlarına [yani uzuvlarına veya parçalarına] ayırdım; onu uzuvlarına ayırdım veya parçalara böldüm' anlamına gelir. (Sihâh'a göre, Misbâh'a göre) Ve الشَّاةَ (eş-şâte) ifadesi için muzari fiil يَعْضُوهَا (ya'dûhâ) ve mastar عَضْوٌ (adwun) şeklindedir. Bu, 'koyunu veya keçiyi parçalara veya kısımlara ayırdı' anlamına gelir. (Takrîbu'l-Kâmûs'a göre) Ve عَضَّيْتُ الشَّىْءَ (addaytu'ş-şey'e) ifadesi için mastar yukarıdaki gibidir. Bu, 'şeyi dağıttım' anlamına gelir. (Sihâh'a göre) Ve muzari fiil يَعْضُوهُ (ya'dûhu) ve mastar عَضْوٌ (adwun) şeklindedir. Bu, 'onu dağıttı' anlamına gelir. (Tâcu'l-Arûs'a göre) Bir hadiste şöyle buyrulmuştur: لَا تَعْضِيَةَ فِى مِيرَاثٍ إِلَّا فِيمَا ٱحْتَمَلَ القَسْمَ (Lâ ta'dıyete fî mîrâsin illâ fîmâ'htemele'l-kasme). Bu, 'mirasta taksim (paylara ayırma) yoktur, ancak taksimi mümkün olan şeylerde vardır' anlamına gelir. Yani, değerli bir taşın başı ve benzeri gibi taksimi mümkün olmayan şeyler, mirasçılardan biri veya birkaçı taksimini talep etse bile taksim edilmez. Çünkü bu durumda onlara veya onlardan birine zarar verilmiş olur. Bunun yerine, o şey satılır ve bedeli mirasçılar arasında paylaştırılır. (Sihâh'a göre)