kökünün Kur'an'daki kullanımı

عُرْجُونٌ: Hurma ağacının veya hurmaların salkımı; Sihâh'a göre عِذْقٌ ile eş anlamlıdır. Veya kuruyup eğrildiğinde bu adı alır. Kámoos'a göre: عِذْق'in (Sihâh, Kámoos) veya كِبَاسَة'nin (A, Mgh, Msb) kökü veya alt kısmıdır. (Arapça dilbilgisinde عرج maddesinde ن harfinin ziyade olduğu kabul edildiği için bu kelimeye atıfta bulunulur.) Bu kısım eğrilir, meyve sapları kesildikten sonra hurma ağacının üzerinde kuru olarak kalır. Veya Kámoos'a göre: كِبَاسَة'nin ana sapıdır (Th). Az diyor ki: Sarı ve geniştir. (Ancak uzunluğuna kıyasla genişliğin tam tersidir.) Kur'an-ı Kerim'in Yasin Suresi 36. ayet 39'da, ayın (kamerin) hilal şeklinde inceldiğinde eski bir عُرْجُونٌ'a benzetilmesi, İbn Seyyide'ye göre, inceliği ve eğriliği nedeniyledir. (Tâcu'l-Arûs'a göre.) (Tâcu'l-Arûs'ta سُبَاطَةٌ kelimesinin açıklamasında, çoğulu olan عَرَاجِينُ'un hurma salkımının meyve sapları anlamında kullanılması garip bir durumdur.) بَنَاتُ عُرْجُونٍ, hurma salkımının meyve sapları anlamına gelir. (Tâcu'l-Arûs'ta بنى maddesinde.) Denilir ki: عُرْجُونٌ kelimesindeki ن harfi, kelimenin اِنْعِرَاجٌ (eğrilme durumu) anlamını taşımasına rağmen, Ru'be'nin bir beytinde geçen مُعَرْجَنٌ kelimesi ve فَعْلَنَ vezninde bir fiilin bulunmaması nedeniyle kök harf olduğu gösterilmiştir. (Tâcu'l-Arûs'a göre. Ancak عَشْرَنَ ve سَبْعَنَ kelimeleri, her ne kadar sonradan ortaya çıktığı söylense de, ve bazılarına göre عَلْوَنَ kelimesi de bu vezinde zikredilebilir.) عُرْجُونٌ ayrıca: Kámoos ve Tâcu'l-Arûs'a göre, beyaz bir bitkidir. Th'ye göre beyazdır. فُطْر (mantar) gibi, فِقْع'e (beyaz ve yumuşak bir tür yer mantarı) benzer. Kurur ve yuvarlak bir şekil alır. Veya bir tür yer mantarıdır (كَمْأَة), bir karış büyüklüğünde veya biraz daha küçüktür; tazeyken iyi veya hoştur. (Tâcu'l-Arûs'a göre.) Çoğulu عَرَاجِينُ'dur. (Kámoos'a göre.)