kökünün Kur'an'daki kullanımı

صَفَدٌ (safadün): Bir bağdır; es-Sıhâh sözlüğüne (S) ve el-Kâmûs sözlüğüne (K) ve Tâcu'l-Arûs'a (TA) göre böyledir. Aynı zamanda صَفَدَةٌ (safadeh) şeklinde de kullanılır (TA). Veya el-Muḥkem sözlüğüne (M) ve Esâsu'l-Belâga'ya (A) göre, aynı zamanda صَفَادٌ (safâdün) şeklinde de kullanılır (M). Bu kelime, bir ip (M), veya bir kayış (es-Sıhâh sözlüğüne (S) ve el-Kâmûs sözlüğüne (K) göre), veya bir pranga, bir köstek (es-Sıhâh sözlüğüne (S), Esâsu'l-Belâga'ya (A) ve el-Kâmûs sözlüğüne (K) göre), veya boyna takılan veya boyun ve elleri birlikte bağlayan demir bir halka olan 'ğull' (kelepçe) (es-Sıhâh sözlüğüne (S), el-Muḥkem sözlüğüne (M) ve Esâsu'l-Belâga'ya (A) göre) anlamına gelir. Bu bağ ile kişi bağlanır (el-Muḥkem sözlüğüne (M) göre) veya bir esir bağlanır (es-Sıhâh sözlüğüne (S), Esâsu'l-Belâga'ya (A) ve el-Kâmûs sözlüğüne (K) göre). Çoğulu أَصْفَادٌ (asfâdün) şeklindedir. Bu çoğul, es-Sıhâh sözlüğünde (S), Esâsu'l-Belâga'da (A) ve el-Kâmûs sözlüğünde (K) prangalar veya köstekler olarak açıklanmıştır. Bu, bilinen tek çoğuludur, ancak azlık çoğulu (cem'-i kıllet) formundadır (el-Muḥkem sözlüğüne (M) göre). Aynı zamanda bir hediye anlamına da gelir (es-Sıhâh sözlüğüne (S), el-Muḥkem sözlüğüne (M), Esâsu'l-Belâga'ya (A) ve el-Kâmûs sözlüğüne (K) göre). Bu şekilde adlandırılmasının nedeni, kendisine hediye verilen kişinin bu hediye ile bağlanmış olmasıdır (Keşşâf tefsirine ve Beyzâvî Tefsiri'ne (Bd) göre, Sâd Suresi 38:37 ayetinde). Aynı zamanda صَفَادٌ (safâdün) şeklinde de kullanılır (el-Muḥkem sözlüğüne (M) göre). Çoğulu yukarıdaki gibidir (El-Lihyânî'ye (Lh) göre). "الصَّفَدُ صَفَدٌ" (el-safadü safadün) denir ki bu, "Hediye bir pranga veya köstektir" anlamına gelir (Esâsu'l-Belâga'ya (A) göre). Ve aynı zamanda ثَنَآءٌ (senâün) kelimesiyle eş anlamlıdır. Bu kelime genellikle övgü, yüceltme veya takdir anlamına gelir; ancak bazılarına göre zıt anlamı da ifade edebilir (el-Muḥkem sözlüğüne (M) göre).