kökünün Kur'an'daki kullanımı

جَبِينٌ (cebîn) kelimesi için جَبَانٌ (cebân) maddesine bakınız. Ayrıca, şakağın üstündeki, alnın sağ ve sol tarafındaki kısımdır; bu iki kısma جَبِينَانِ (cebînân) denir (Sihâh'a göre). Alnın yan tarafıdır, saçın döküldüğü yerin karşısındaki kısımdan şakağa kadar, alnın sağında ve solunda bulunur: Azharî, İbn Fâris ve diğerleri böyle söylemişlerdir. Alın (الجَبْهَة) ise bu iki cebînân'ın arasındadır (Misbâh'a göre). Veya cebînân, alnın iki kenarıdır, her iki tarafında, iki kaşın bitişiğindeki kısımda (el-Kâmûs sözlüğüne göre, ancak Tâcu'l-Arûs'a göre 'iki kaşın bitişiğindeki kısım' olarak düzeltilmiştir), saçın bittiği yere kadar yükselen kısımdır (el-Kâmûs sözlüğüne göre). Veya saçın bittiği yer ile kaşlar arasındadır (Tâcu'l-Arûs'a göre). Veya cebîn, alnın kenarlarıdır (et-Tehzîb'de 'kenarı' olarak geçmektedir, Tâcu'l-Arûs'a göre), iki şakak arasında olup nâsıye (başın ön kısmındaki saçın çıktığı yer veya o yerdeki saç) ile birleşir (el-Kâmûs sözlüğüne göre, Tâcu'l-Arûs'a göre). Bazen alın (الجَبْهَة) anlamında da kullanılır (el-Muğrib fî Tertîbi'l-Mu'rib'e göre, Tâcu'l-Arûs'a göre). تَرِبَ (teribe) maddesinde bu son anlamda kullanıldığı bir örneğe bakınız; orada dişil olarak kullanılmıştır, belki de جَبْهَة (cebhe) ile eş anlamlı olduğu içindir, zira el-Lihyânî'ye göre (dilbilimci) bu kelime her zaman eril olarak kullanılır (Tâcu'l-Arûs'a göre). Çoğulu [çokluk için] جُبُنٌ (cübün) ve [azlık için] أَجْبِنَةٌ (ecbine) (Misbâh'a göre, el-Kâmûs sözlüğüne göre) ve أَجْبُنٌ (ecbün)'dür (el-Kâmûs sözlüğüne göre).