kökünün Kur'an'daki kullanımı

ثَبَّطَهُ عَنِ الأَمْرِ (bir işten alıkoymak) veya الشَّىْءِ (bir şeyden alıkoymak) fiili, Lihyânî'ye, İbn Durayd'a, Sıhâh'a, Misbâh'a ve Kâmûs'a göre, تَثْبِيطٌ mastarıyla birlikte, bir kişiyi bir işi veya şeyi yapmaktan engellemek, alıkoymak veya geri bırakmak anlamına gelir. İbn Durayd'a, Kâmûs'a ve Tâcu'l-Arûs'a göre bu fiil, aynı zamanda onu geciktirmek anlamını da taşır. Bu fiil, aynı zamanda bir kişiyi başka bir şeyle meşgul ederek o işten saptırmak anlamına da gelir (Lihyânî'ye, Sıhâh'a ve Misbâh'a göre). Veya Misbâh'a göre, bir kişiyi korkak ve zayıf kalpli olmaya teşvik ederek bir şeyi yapmasını engellemektir. Ebû İshâk'a göre تَثْبِيطٌ, bir kişiyi yapmak istediği bir şeyden geri çevirmek veya uzaklaştırmak demektir. Tâcu'l-Arûs'a göre ise, bir kişi ile arzu ettiği bir şey arasına engel olarak girmektir. Bu fiil, Kur'an'ın 9. suresi olan Tevbe Suresi'nin 46. ayetinde geçmektedir (Tâcu'l-Arûs'a göre). ثَبَّطَهُ عَلَى الأَمْرِ fiili, yukarıdaki mastarla birlikte, bir kişiyi bir şey veya iş üzerinde duraklatmak veya bekletmek anlamına gelir (Tâcu'l-Arûs'a göre). Kâmûs'a ve Tâcu'l-Arûs'a göre عَلَيْهِ fiili de aynı anlama gelir ve ثَبْطٌ mastarıyla kullanılır (Tâcu'l-Arûs'a göre). Bu fiilin eş anlamlısı وَقَّفَهُ عَلَيْهِ'dir (Kâmûs'a ve Tâcu'l-Arûs'a göre). (Burada وَقَّفَهُ عَلَيْهِ ifadesi, hemen ardından Kâmûs'ta gelen تَثَبَّطَ fiilinin yarı edilgen (quasi-pass.) açıklamasında belirtildiği gibi, yukarıda atfedilen anlama sahiptir. Kâmûs'un basılı nüshasında (CK) ise hatalı olarak وَقَفَ عليه şeklinde geçmektedir.)