kökünün Kur'an'daki kullanımı

انبجس (enbacese) fiili (su için kullanıldığında), akıp gitmesi için bir yol, geçit, menfez veya kanal açılması anlamına gelir; suyun akması için bir çıkış yolu bulması, fışkırması demektir. (Sihâh'a göre, Esâsu'l-Belâga'ya göre, el-Misbâhu'l-Münîr sözlüğüne göre, Kâmûs'a göre) [Su fışkırarak dışarı çıktı.] Bu durum bir buluttan veya bulutlardan, bir pınardan (Esâsu'l-Belâga'ya göre) ve bir kayadan (Kur'an 7:160) olabilir. Aynı zamanda بَجُسَ (becuse) muzari fiili ile de kullanılır (Sihâh'a göre, Tâcu'l-Arûs'a göre) ve بَجَسَ (becese) şeklinde de geçer (Sihâh'a göre, Kâmûs'a göre). İlk fiilin (انبجس) ve son fiilin (بَجَسَ) eş anlamlısı اِنْفَجَرَ (infecere) fiilidir (Sihâh'a göre, Esâsu'l-Belâga'ya göre, Tâcu'l-Arûs'a göre). Veya son fiilin (بَجَسَ) eş anlamlısı تَفَجَّرَ (tefecere) fiilidir [ki bu, bolca fışkırmak anlamına gelir] (Esâsu'l-Belâga'ya göre, Tâcu'l-Arûs'a göre). اِنْبِجَاسٌ (inbicâs) mastarı özellikle bir pınardan suyun fışkırması anlamına gelir; veya daha genel bir kullanıma sahiptir (Kâmûs'a göre). بَجَسَ (becese) fiili ise bir su tulumunda, taşta veya toprakta çatlak oluşması ve bu çatlaktan suyun çıkması anlamına gelir (Tâcu'l-Arûs'a göre). Örneğin, السَّحَابُ يَنْبَجِسُ بِالمَطَرِ (es-sahâbu yenbecisu bi'l-matar) cümlesi, [Bulutlar yağmurla fışkırır] anlamına gelir (Tâcu'l-Arûs'a göre). Yine, أَتَانَا بِثَرِيدٍ (etânâ bi-serîdin) (Esâsu'l-Belâga'ya göre) veya أُدْمًا (udmen) (Tâcu'l-Arûs'a göre) ifadesi, [Bize, üzerine sos akıtan ufalanmış ekmek getirdi] anlamına gelir; yani içindeki yağın bolluğundan dolayı (Esâsu'l-Belâga'ya göre, Tâcu'l-Arûs'a göre).